موضوعی که من برای این جلسه انتخاب کردم عنوانش هست؛ "اهل فرهنگ و رسالت معاصر بودن". عنوان این سخنرانی را از نام کتاب «معاصر چیست؟» اثر متفکر ایتالیایی و فیلسوف بزرگ؛ جورجیو آگامبن وام گرفته ام. توصیه می کنم همه دانشجویان عزیزی که در این جلسه شرکت کرده اند این کتاب کوچک را مطالعه کنند. این مقاله در کتاب "آپاراتوس چیست؟" نیز آمده است که باز به فارسی ترجمه شده و در بازار کتاب موجود است. سوال مهم این مقاله جدی در دنیای فلسفه امروز این است: وقتی که ما داریم زندگی می کنیم با چه چیز یا چیزهایی یا با چه کسانی معاصر هستیم؟ یا به طور ساده تر پرسش این مقاله این است که

یادداشت ها و مقالات را در این کانال مطالعه کنید: کانال رخداد تازه(مصطفی مهرآیین)

mostafamehraeen@

آقای دکتر تعریف شما از آسیب های اجتماعی چیست و منظور از آسیبهای اجتماعی کدام نوع از پدیده های اجتماعی است؟ اگر اجازه بدین قبل از ورود به بحث جامعه شناختی در خصوص آسیب های اجتماعی، به دو رویکرد دیگر که فکر می کنم از حیات بیشتری در جامعه ما نیز برخوردارند اشاره بکنم و بعد وارد مباحث جامعه شناسی شویم. در برخورد با مساله آسیب های اجتماعی یا آسیب پذیری جامعه در برابر رفتارهای نابهنجار فردی و گروهی انسان با وجود دو رویکرد پیشاجامعه شناختی روبرو هستیم که البته هر یک از آنها از دسته بندی های نظری فرعی خاص خود نیز برخوردارند: رویکرد نظری «آسیب های اجتماعی

1) یکی از بنیادی ترین اندیشه های گی دبور در کتاب جامعه نمایش اینست که نظام قدرت برای تداوم بخشیدن به خود و حفظ سلطه خود بر جامعه می کوشد افراد را از فرآیند زندگی یا همان تجربه زیسته یا موقعیت های بی واسطه زندگی جدا کند. این را به بهترین شکل می توان در جدا کردن کارگر از فعالیت تولیدی اش مشاهده کرد. چرا نظام قدرت این رویه یا فرآیند یا تکنولوژی اداره و مدیریت و کنترل جامعه را می پسندد؟ پاسخ از نگاه دبور این است که زندگی و تجربه زیسته منبع قدرت است، منبع فعالیت و عمل است، منبع ممکنات(نه مجازها و اجازه داده شده ها) است، منبع روابط انسانی است، منبع تضادها است،